عفت ماهباز

بیانیهمدافعان حقوق برابر در ۲۲ خرداد "سالروز همبستگی زنان" چنین به پایان می رسد: در این راه دشوار و طولانی، با هزاران امید و آرزو، دست یاری به سوی همه زنان کشور دراز می‌کنیم و می‌گوییم: «همراه شو عزیز، این درد مشترک هرگز جدا جدا، درمان نمی‌شود.»

صدای ماندگار تهمينه ميلاني در جنبش فمنیستی

از نادر هنرمندانی که در این سالهای دشوار از فمنیسم و جنبش زنان دفاع نموده تهمینه میلانی کارگردان سینمای ایران است. او با ساختن فیلم هایی با مضمون زنانه و نشان دادن شرایط نابرابرو تبعیض آمیز، آشکارا به نقد قوانین و سنت های عقب مانده، در قوانین و فرهنگ اجتماعی پرداخت.علاوه بر ان او در نشست ها و مصاحبه هایش نیزبه دفاع از حقوق زن، دفاع ازفمنیسم پرداخته است.برگزیدن واژه فمنیسم و نهراسیدن از این واژه و برچسب های پیش روعلیرغم دشوارهایش در ایران، شیوه تهمینه در چند سال اخیر بوده است. عده ایی دیگر از هنرمندان زن ، در این سال ها اگر چه در میدان عمل و شیوه کارشان فمنیست بودند، اما شاید واهمه از انگها و برچسب ها سبب آن بوده که این عده از هنرمندان با توجیه و یا توضیح های گوناگون بگویند که فمنیست نیستند و... در این میان تهمینه میلانی همچنان میدان را خالی نکرده در همه جا صدای او، صدای همراهی با جنبش زنان بوده است. از جمله او درمصاحبه اخیر تلویزیونی اش در ایران، در باره تفکیک جنسی در پارک ها می گوید:

http://uk.youtube.com/watch?v=gsfZfNAllrI

http://uk.youtube.com/watch?v=bI85YTW1a6E&NR=1

*در بخشی از بیانیه فعالان جنبش زنان و مدافعان حقوق برابر به مناسبت ۲۲ خرداد "سالروز همبستگی زنان" در زمینه تفکیک جنسی چنین آمده است.

تهاجم گسترده به حقوق فردی زنان و جداسازی‌های رنگارنگ

امروز صدهاهزار زن و دختر در سراسر کشور به بهانه «طرح ارتقاء امنیت اجتماعی» مورد تعرض و خشونت قرار گرفته‌اند. بنابر گزارش‌های چند هفته اخیر، در طول دو ماه گذشته، در چارچوب اجرای طرح ارتقاء امنیت اجتماعی، تعداد یک هزار و نود و هشت نفر از زنان بدحجاب، دستگیر شده‌اند (خبرگزاری فارس). این تنها نمونه‌ای از دستگیری وسیع زنان به بهانه طرح ارتقاء امنیت اجتماعی است و بی‌شک آشکارکننده همه خشونت‌های اعمال شده از طریق این طرح بر زنان کشور نیست، چرا که تنها یک مورد از نتایج این طرح به دلیل منجر شدن به مرگ (یعنی پرونده دکتر زهرا بنی یعقوب) در رسانه‌ها انعکاس نسبتا گسترده یافته است، در حالی‌ که ضایعات انسانی، جانی، مالی و حیثیتی این طرح امنیتی بیش از اینهاست.

از سویی ورود به حوزه خصوصی افراد، یعنی گسترش ورود نیروهای امنیتی به خانه‌ها و شرکت‌های خصوصی به بهانه مسائل اخلاقی و «امنیت اجتماعی» رو به گسترش است، و کار تا بدانجا بالا گرفته است که ۸ تن از دختران دانشجو در شیراز به خاطر بدحجابی از دانشگاه اخراج شده‌اند. در کنار این فشارهای غیرقانونی به دختران دانشجو، تفکیک جنسیتی فضاهای دانشگاهی، تفکیک کتاب‌های درسی و سهمیه‌بندی جنسیتی در نظام آموزشی و... با شدت و حدت پیگیری می‌شود. این درحالی است که مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی همه‌گیر بر زندگی زنان در گروه‌های قومی مختلف و در میان اقلیت‌های مذهبی با شدت و خشونت گسترده‌تری همراه است.. ....

و مدافعان حقوق برابر بیانیه را چنین به پایان رسانده اند: از این روست که در این راه دشوار و طولانی، با هزاران امید و آرزو، دست یاری به سوی همه زنان کشور دراز می‌کنیم و می‌گوییم: «همراه شو عزیز، این درد مشترک هرگز جدا جدا، درمان نمی‌شود.»

لندن عفت ماهباز

درج شده در مدرسه فمنیستی: http://feministschool.com/spip.php?article833

زیزنویس

*پنج‌شنبه ۲٣ خرداد ۱٣٨۷ - ۱۲ ژوئن ۲۰۰٨

چرایی حمایت من از تجمع 22 خرداد

efatmahbaz — Thu, 12 Jun 2008 00:11:18 GMT

چرایی حمایت من از تجمع 22 خرداد

خود را عضوی از اعضای کمپین یک میلیون امضا می دانم که: در طی مدت کوتاه به «جنبش یک میلیون امضا» حول خواسته های مشخص حقوقی تبدیل شد و توانست با حضور ده ها زنی که صمیمانه و صادقانه دل به فعالیت، و کار عملی سپرده اند، و با آگاهی از همه تهدیدها و خطر های پیش رو به کارشان تداوم بخشند و توانستند در سطح یک جنبش نسبتا وسیع، در ایران و جهان مطرح شوند.

چرایی حمایت من از تجمع 22 خرداد، از چه روست آیا جزو حامیان این حرکت به شمار می آیم؟ یا خود جزوی از آن مجموعه ای هستم که در طی دوسال، با حضوری پر رنگ به اعتراض به قوانین نابرابر پرداختند. من خود را عضوی از آن مجموعه بزرگ می شمارم که همراه و حمایت گر این حرکت بزرگ در این دنیای بی مرز اینترنتی بودم. گویی فاصله و مرز و دیوارها با کمک اینترنت از بین می رود، من از لحظه به لحظه حرکت 22 خرداد که منجر به حضور پر رنگ جنبشی نوین در ایران، یعنی«کمپین یک میلیون امضا» شد، مطلع بودم. شور حرکت فعالان این جنبش چنان بالا بود که چرخ های حرکتش مرا همچون بسیاری با خود همراه کرد از این رو خود را عضوی از جنبش یک میلیون امضا می دانم که رسیدن به خواسته های آن نه تنها آرزوی زنان در ایران بلکه آرزوی ده ها هزار زن ایرانی در سراسر جهان است که امروز به دلایل مختلف پراکنده اند.

من خود را عضوی از جنبش یک میلیون امضا می دانم که: دستاوردهای آن در کوتاه مدت، مثبت، فرهنگ‎ساز و آگاهي‎بخش بوده است، حتی اگر حاصل کارشان به زودي زود منجر به تغيير و تحول در قوانين منجر نشود. زنان با این حرکت تلاش کردند مسئله برابری را به خواستی عمومی و همگانی بدل کنند. بسیج افکار عمومی و بسیج اجتماعی و نشان دادن ریشه های تبعیض، حاصل کار فعالان «کمپین یک میلیون امضا» است. تلاش برای تبدیل قوانین دموکراتیک انسانی به خواست عمومی زن و مرد و فرهنگ سازی بر مبنای تلاش های عمومی سبب می شود بتوانیم خواسته هایمان را نهادینه کنیم و به تصویب برسانیم چرا که بر بستر جامعه ای که استقرار قوانین دموکراتیک به خواست عمومی زن و مرد بدل شده وتبدیل به فرهنگ گشته است راحت تر می توان به گسترش رهائی دامن زد.

من خود را عضوی از کمپین یک میلیون امضا می دانم که: در طی مدت کوتاه به «جنبش یک میلیون امضا» حول خواسته های مشخص حقوقی تبدیل شد و توانست با حضور ده ها زنی که صمیمانه و صادقانه دل به فعالیت، و کار عملی سپرده اند، و با آگاهی از همه تهدیدها و خطر های پیش رو به کارشان تداوم بخشند و توانستند در سطح یک جنبش نسبتا وسیع، در ایران و جهان مطرح شوند. فعالان «جنبش یک میلیون امضا»، موفق به بردن آگاهی و عمیق تر نشان دادن تبعیض جنسیتی و عدم برابری در بین توده زنان شدند که نتیجه آن بالا بردن آگاهی توده زنان و کادر سازی در بین جوانان برای جنبش زنان شد. داشتن برنامه حداقل برای فعال ماندن سویه دیگر این حرکت است. از این طریق آنها توانستند به مردم جهان نشان دهند که حضوری آگاهانه در جامعه دارند. آنها نشان دادند که به حقوق نابرابر معترضند و خواستار تغییر حقوقشان در راستای برابری، طبق استاندارد های بین المللی در چارچوب حقوق بشر هستند.

من خود را عضوی از جنبش مستقل زنان می دانم که: که امروز در«جنبش یک میلیون امضا»، تبلور یافته و از فعالترین جنبش های مردمی ایران است که فعالان آن، با مبارزات مدنی ومسالمت آمیز خویش در دو دهه اخیر نشان دادند که زنان با استفاده از روش های صلح آمیز در پی یافتن راه حل و اثبات حقانیت تاریخی خواسته هایشان از هیچ تلاشی فرو گذار نمی کنند و برای آن هم حاضر به پرداخت هزینه هستند. وزارت اطلاعات با دستگیری و فرا خواندن فعالان جنبش زنان به دادگاه انقلاب، با تهدید و اخراج از دانشگاه و محل کار و با خانه نشین کردن آنها، از جمله ندادن مجوز برای نشست های کمپین، بازخواست فعالان و حامیان کمپین برای در اختیار نهادن منزل خود برای نشست ها، دستگیری فعالان کمپین در ماه های گذشته و دادن حکم زندان برای برخی از آنان، فیلترینگ مداوم سایت کمپین و بستن سایت مدرسه فمنیستی، و در اختیار نگذاشتن هیچ تریبون داخلی برای آنها، عرصه زندگی را بر آن ها تنگ کرده است. اما...

من خود را عضوی از جنبشی می دانم که: حاصل کارش، صدها صفحه نوشته از فعالیت های «چهره به چهره» با مردم است. در این مدت بارها سایت هایشان فیلتر شد، اما همان روز با نامی دیگر دوباره به راه انداخته و در دسترس همگان قرار گرفت.

شیشه ای بودن ویژگی بزرگ این جنبش است که برخلاف بسیاری از سازمان های سیاسی موجود در گذشته و اکنون، تصمیم ها پشت درهای بسته صورت نگرفته، تصمیم گیری ها و نتایج آن، در آن واحد در اختیار همگان قرار گرفته است. من خود را عضوی از جنبشی می دانم که: فعالان آن کوشیدند و توانستند بحث برابری زن و مرد را در جامعه عمومی کنند در مواردی چون مسئله حضانت، ارث، دیه، شهادت، سن ازدواج و طلاق را به بحث اجتماعی بکشانند. من خود را عضوی از جنبشی می دانم که: حاصل کار ش،حضور پر رنگ و پر تداوم ده ها فعال زنی است که اتفاقا بعد از انقلاب به دنیا آمده اند؛ آنها ما را به آینده پیوند زدند زنان با عملگرایی و رفتن به میان مردم برای جمع آوری «یک میلیون امضا»، با حضوری تعیین کننده، توانستند برای بقای جنبش زنان و برای آینده تجربه بسیار خوب و مثبتی به یادگار گذارند.

سه شنبه21 خرداد 1387

efatmahbas@hotmail.com

C:\Documents and Settings\Effat.EFFAT-A7EBE10A6\Desktop\تغییر برای برابری عفت ماهباز.htm

پی نوشت: *22 خرداد 1384 سالگرد تجمع زنان، در مقابل دانشگاه تهران است. در همان سال در اسفند 1384، پلیس با چوب و چماق و دستگیری تعدادی از زنان، از تجمع زنان (در 8 مارس) در پارک دانشجو، جلوگیری به عمل آورد بدنبال آن در 22 خرداد سال بعد(1385) در سالگرد همبستگی زنان در این روز، تجمع گروه هایی از زنان در میدان هفت تیر، با همراهی جنبش دانشجویی و سندیکایی و دیگر فعالان جنبش های مدنی این بار توسط "پلیس ویژه زن" به خشونت کشیده شد. 13 اسفند 1385 ، سی و سه نفر از فعالان جنبش زنان را در خیابان معلم در جلوی دادگاه انقلاب دستگیر کردند، این تجمع در اعتراض به تشکیل دادگاه برای برخی از فعالان این جنبش از جمله نوشین احمدی و پروین اردلان ، سوسن طهماسبی و شهلا انتصاری صورت گرفته بود. در پی اعتراضات جهانی، این عده را در روز 8 مارس آزاد کردند. و سرانجام در گردونه این مسائل، نشست و همفکری ها برای راه حل، حرکت ها 22 خرداد آغاز گر حرکت " کمپین یک میلیون امضا" شد.

ایو سن لوران، برابری در پوشش

efatmahbaz — Sun, 08 Jun 2008 10:32:18 GMT

ایو سن لوران

برابری در پوشش

ایو سن لوران بزرگترین طراح لباس خدای خلاق و افسانه ایی مد قرن بیستم ، در دهه شصت در اوج شرایط ویژه زنان با نوآوری در طراحی کت و شلوارهای شیک و راحت برای زنان شاغل هم زمان با تغییر نقش آنان در جامعه، تحولی عظیم در پوششان ایجاد نمود

عصری است از عصرهای بارانی لندن. بارانی.که با جسم جان زندگی آدمی در این دیار پیوند دارد. صبح از خانه به قصد کار بیرون می زنم . لباس مناسب باران و سرمای خاص این فصل از سالُ کت شلواری است که قبل از شیکی راحت است برای کار.

غروب ، باران شدید تر شده .باران گیرنازکی را روی کت و شلوار می پوشم. راهی برای نفوذ باران نمانده. به ایستکاه می رسم جمعیت زیادی در انتظار رسیدن قطار در پناهی ایستاده اند. زیر باران قدم می زنم ناگهان نکته ایی توجهم را جلب می کند. ،دستانم در جیب شلوارم پناه جسته از گزند باران و یا شاید راحتی بیشتر احساس خوشایندی دارم، چه راحتم در این جامه.،درعوض پوشش دست و پاگیرزنان دیارم غم آور است . به دور وبرنظر می کنم زنان و مردان با پوششی مشابه با رنگ های کوناگون، حتی برخی با روسری دست در جیب کت یا شلوارشان ایستاده اند

بی اختیار به یاد "ایو سن لوران بزرگترین طراح لباس قرن بیستم خدای خلاق وافسانه ایی مد ، این دوران می افتم او در دهه شصت در اوج شرایط ویژه زنان با نوآوری در طراحی کت و شلوارهای شیک و راحت برای زنان شاغل هم زمان با تغییر نقش آنان در جامعه تحولی عظیم در پوششان ایجاد نمود. لباس راحتی که گویی قرن ها اینگونه می پوشدیم .این احساس راحتی را، مردی به یاد گار گداشت که در خلق کارهایش می گفت "من از بدن زنان الهام می گیرم""مد بنا نیست زنان را زیبا سازد بلکه باید به آنها اعتماد به نفس بیشتری ببخشد و با وجود خویش آشتی دهد."

ایو سن لوران یکشنبه گذشته به دنبال یک بیماری طولانی در سن 71 سالگی در پاریس درگذشت او در سال ۱۹۳۶ میلادی در الجزایر،که هنوز در استعمار فرانسه قرار داشت، متولد شد. در سن 17 سالگی به پاریس رفت ، در 21 سالگی طراح اصلی مزون دیور شد و چهره صنعت پوشاک جهان را متحول کرد ایو سن لوران در طی حدود نیم قرن فعالیت هنری.مکررا درونمایه های قومی و نژادی را در لباس های خود به کار می برد او با زیبایی رنگ های روشن در تقابل با مشکی در هم می آمیخت. او از جمله اولین طراحان مد لباس بود که از خلق و طراحی لباس های ویژه برای افراد خاص پا فراتر گذاشت و پوشاک "شیک" برای مردم کوچه و بازار هم ارائه کرد

نخستین عطر زنانه ایو سن لوران در سال 1964 به بازار عرضه شد.عطر بسیار محبوب Opium در خاطره های عشاق زمزمه گر نام جاویدان اوست. ایو سن لوران نخستین کسی بود که در تابستان 1996، مجموعه لباس زنانه خود را به طور زنده در اینترنت به نمایش گذاشت. او معتقد بود که او آخرین طراح واقعی لباس زنانه است

efatmahbas@hotmail.com

اکرم مهدوی،میخواهم زنده بمانم!

efatmahbaz — Thu, 08 May 2008 01:50:18 GMT

اکرم مهدوی،میخواهم زنده بمانم!

زندگي اکرم و در واقع دخترش 60 ميليون تومان قيمت گذاشته شده .او دست کمکش را به سوی همه آدم های در ساحل نشسته دراز کرده است دیگر وقت چندانی ندارد اگر کمک ها نرسد، شاید در چهارشنبه ایی نه چندان دور...

اکرم مهدوی در آستانه اعدام است او زن جوان ۳۲ ساله ای است با هزاران ارزوهای کوچک و بزرگ،. تا کلاس پنجم سواد دارد در سیزده سالگی هنوز باید کودکی می کرد که پدر او را بر سر سفره عقد با پسر دایی اش نشاند.و به خانه بخت سیاهش فرستاد. در هیجده سالگی، پسردايي، به دنبال زني ديگر رهايش کرد و او به اجبار طلاق گرفت دومین ازدواجش در سن بیست سالگی با مردی 68 ساله ایی بود که به قیمت 250 هزار تومان، اکرم را با کمک سيلي و تهديد پدر، خرید. مردي که اکرم درباره او مي گويد "خجالت مي کشيدم بگويم اين مرد همسر من است. او ‏همسن پدر يا پدربزرگم بود" دو ازدواج ا در سنين پائين اجباری و ناخواسته دوبار تقاضاي طلاق کرد و هر دوبار تقاضایش رد شد.اکرم شوهرش را با کمک مرد جوانی که بنا به گفته وکيلش: «به تحريک اين مرد جوان»، به قتل می رساند در سال ۸۲ به اتهام قتل شوهر ۷۴ ساله اش بازداشت می شود اکنون چهار سال است که اکرم در زندان به سر می برد. دادگاه برای او حکم اعدام صادر کرده و ديوانعالی کشو ر نیز اين حکم را تائيد کرده است. ‏اکرم از همسر اولش يک دختر شانزده ساله دارد که شرمنده و نگران به انتظار سرنوشت .تلخ مادر نشسته است.

مينا جعفری وکيل مدافع اکرم مهدوی می گويد : خانواده مقتول فقط به شرط پول حاضر به رضايت شده اند. مبلغي هم که پيشنهاد داده اند، خيلي زياد است. آنها 60 ميليون ‏تومان خواسته اند که تقريبا دو برابر ديه انسان کاملاست «الان پروند در اجرای احکام دادسرای جنائی است وبايد برود پيش رئيس قوه قضائيه تا بتوانند حکم را اجرا کنند ما تمام سعی خودمان را می کنيم که خانواده مقتول رابرای پرداخت ۶۰ ميليون ديه راضی کنيم و اين امر فقط با همکاری مردم ميسر می شود.خانواده اکرم وضع ماليش اصلا خوب نبوده ونيست وبه همين دليل هم نمی توانند کمک کنند» زندگي اکرم و در واقع دخترش 60 ميليون تومان قيمت گذاشته شده .او دست کمکش را به سوی همه آدم های در ساحل نشسته شادو ناشاد دراز کرده است دیگر وقت چندانی ندارد، اگر کمک ها نرسد، شاید در چهارشنبه ایی نه چندان دور...

اکرم مهدوی در نامه ای جهت پرداخت دیه و رهایی از اعدام، درخواست کمک نموده است. متن نامه به شرح زیر است:

باسلام و احترام

احتراماً بدین وسیله به استحضار می رسانم اینجانبه، زندانی، "الف.م"، 32 ساله به اتهام قتل شوهر 74 ساله ام مدت چهار سال و نیم در زندان اوین بسر می برم. آنچنانکه شنیده ام اوایل سال 87، اجرای حکم اعدام را در پیش رو دارم.

شاکیان پرونده ام شرط گذاشته اند که با دریافت مبلغ 60 میلیون تومان، رضایت خود را اعلام کنند. اما من و خانواده ام فاقد استطاعت مالی برای پرداخت این مبلغ به شاکیان هستیم و نمی توانیم این مبلغ را تهیه نماییم. دارای یک دختر 17 ساله هستم و همچنین دچار بیماری صرع می باشم . دخترم اکنون مشغول به تحصیل بوده و نیاز زیادی به حضور مادر دارد. اما متاسفانه در این مدت فقط یک بار توانسته ایم همدیگر را ببینیم. دخترم به کسی جز من نمی تواند اتکا کند و با مرگ من، تکیه گاهش را از دست خواهد داد. لذا خواهشمندم چنانچه در توان و امکان مالی شما مردم عزیز باشد، برای زنده ماندن این حقیر کمک مالی نمایید.

با احترام

جمعی از فعالان حقوق بشر و مدافعان حقوق زن در ایران کمپين کمک به اکرم مهدوی راه انداختند ، آنها قصد دارند با جمع اوری کمک مالی و پرداخت آن به شاکيان پروند، از اعدام وی جلوگيری کنند.اما تاکنون کمک چندانی نتوانستند جمع آوری کنند. مينا جعفری وکيل مدافع اکرم مهدوی در باره این کمک ها می گويد:

‎‎ ‎‎مقدارش خيلي کم است! چيزي حدود 3 ميليون و نيم. وعده هايي داده شده بود که هيچ کدامش محقق نشده. کمکهايي هم که تا کنون جمع ‏آوري شده، همگي از داخل کشور بوده. با توجه به فرصت کمي که براي اکرم باقي مانده، خواهشم از کساني که در بيرون ‏از ايران زندگي مي کنند و مي خواهند به او کمک کنند اين است که با توجه به مشکلاتي که سيستم بانکي کشور ما در ‏ارسال و دريافت پول از خارج دارد، کمکهايشان را از طريق افراد داخل کشور به شماره اعلام شده واریز کنند. ‏

شماره حساب وکیل اکرم که برای جمع آوری دیه برای اکرم باز شده است::

"حساب سيبا به شماره 0302917750001 نزد شعبه مبارزان بانك ملي "

عفت ماهباز لندن

efatmahbas@hotmail.com

از اعتصاب غذای دانشجویان تبریز حمایت کنیم

efatmahbaz — Tue, 29 Apr 2008 23:56:09 GMT

اعتصاب غذای دانشجویان

پس از گذشت هشت روز

دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز که از پنجشنبه هفته گذشته در اعتراض به نحوه برخورد مسئولان دانشگاه، بویژه مسئولان حراست با دانشجویان و اعمال برخی محدودیتها بر دانشجویان به تحصن و اعتصاب غذا دست زده بودند. اعلام کردند که نوزده تن از آنان بر اثر اعتصاب غذای ممتد به بیمارستان منتقل شده اند، دو تن از ایشان دچار تشنج شده اند و یکی از دانشجویان دختر تا پای مرگ پیش رفته است.

این دانشجویان خواستار استعفای حسین زاهد، معاون دانشجویی و فرهنگی دانشگاه صنعتی سهند و آقای حسینی، رئیس حراست دانشگاه، عذرخواهی رسمی فرزان قالیچی، معاون آموزشی دانشگاه، بررسی عملکرد کمیته های انضباطی دانشگاه، عدم تفکیک جنسیتی و عدم تبعیض میان فعالیتهای تشکلها و کانونهای دانشجویی اند دانشجویان معترض می گویند کارمندان دانشگاه به چند دانشجوی دختر "هتک حرمت" کرده اند اما حراست دانشگاه به جای برخورد با این کارمندان به "لاپوشانی" ماجرا پرداخته و هنگامی که دانشجویان دختری که به آنان "هتک حرمت" شده بود به وی مراجعه کردند، آنها را تهدید کرده است. در مورد رفع تبعیض جنسی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند می گویند که در اجرای برنامه های فرهنگی، از جمله موسیقی، محدودیتهای فراوانی بر دانشجویان دختر اعمال می شود، مسئول خوابگاه دختران بدون اجازه به اتاقهای دانشجویان دختر سرکشی و نوع پوشش آنان را در اتاقهایشان کنترل می کنند.

نامه ی سرگشاده ی متحصنین دانشگاه صنعتی سهند تبریز خطاب به وزیر علوم،

بسمه تعالی ، اکنون که در ششمین روز از تحصن قرار داریم، هنوز مسئولین دانشگاه ما پاسخگوی نیازها و خواسته های بر حقمان نیستند. دانشجویان معترض این دانشگاه در راستای اهداف برحق خود بیش از ۱۲۰ ساعت در ساختمان های این دانشگاه متحصن شدند؛ اما دریغ و افسوس که بیش از ٣ روز است که ریاست دانشگاه، دکتر چناقلو با بی تفاوتی با مسئله برخورد نموده اند. دکتر چناقلو پس از گذشت بیش از ٨۰ ساعت از اعتصاب غذای یارانمان و منتقل شدن ۱۷ تن به بیمارستان، هنوز پاسخگوی توهین ها، کوتاهی ها، اشتباهات و بی کفایتی های معاونان خود نیست. گویا آقایان مسئول، دانشگاه و دانشجو را که نزدیک به یک دهه مسئول آن هستند، جزء مایملک خود می پندارند.

چگونه است که معاون دانشجویی-فرهنگی دانشگاه به راحتی می تواند دانشجویان را مورد توهین، تحقیر و هتاکی قرار دهد؟

مگر نه این است که مسئول خدمت گذار مردم در جمهوری اسلامی، بایستی خود را در مقابل مردمش پاسخگو بداند؟

چگونه است که بیش از ۵ روز، جمعی افزون بر ۱۲۰ نفر حاضر شده اند شب خود را در هوای سرد و زمین سخت ساختمان های دانشگاه به روز برسانند اما ریاست دانشگاه دکتر چناقلو برای بررسی مشکلات این جمع حتی در بین شان حضور نیز نیافته اند؟
چگونه است که در فاصله ی چند ساعت، بیش از ۵۰۰ نفر از یک دانشگاه بسیار کم جمعیت، نامه اعتراض آمیزی علیه معاونت دانشجویی-فرهنگی دانشگاه امضا می کنند ولی هیچ مسئولی پاسخگو نیست؟

آیا جز این است که این جمع متحصنِ خشمگین، از توهین ها، تحقیرها و بی کفایتی های مدیران به ستوه آمده اند؟

آیا صدور احکام سنگین کمیته ی انضباطی با دلایل واهی چیزی جز بی اعتنایی مسئولین به آینده ی این عزیزان است؟

رئیس دانشگاه نه تنها در این مدت حتی پاسخ ما را نداده بلکه اقدام به اظهاراتی در رسانه های رسمی و قانونی کشور نموده اند، که مغایر با حقیقت خواسته های دانشجویان معترض و رخدادهای این چند روز تحصن در دانشگاه بوده است، تا بلکه بتواند از زیر مسئولیت های خود شانه خالی نماید. پس از گذشت این پنج روز، ریاست دانشگاه دکتر چناقلو، همچنان جوابگوی عملکرد ضعیف معاون دانشجویی-فرهنگی خود نیست؛ در حالی که خواسته اصلی جمع متحصن استعفای ایشان است.

جناب آقای وزیر، ما به عنوان جمع متحصن، از شماو دیگر مسولان ذیربط کشوری خواستار رسیدگی و پی گیری هرچه سریعتر مشکلات حاکم بر دانشگاهمان هستیم. ما دانشجویان متحصن خواستار اتخاذ تصمیم مناسب و مقتضی از سوی شما هستیم تا مشکلات ناشی از بی کفایتی مسئولان دانشگاهمان حل گردد.

و من الله توفیق
دانشجویان متحصن دانشگاه صنعتی سهند تبریز
رونوشت:
نهاد ریاست جمهوری اسلامی ایران
دفتر معاونت سیاسی استانداری آذربایجان شرقی
دفتر ریاست دانشگاه صنعتی سهند
دفتر خبرگزاری های رسمی و روزنامه های کثیر الانتشار کشور

بانوی صلح به قيد كفالت آزاد شد

efatmahbaz — Wed, 16 Apr 2008 23:29:18 GMT

خديجه مقدم آزاد شد

تغییربرای برابری:خديجه مقدم عضو كميته مادران كمپين يك ميليون امضا و مادران صلح بعد از نه روز بازداشت در بازداشتگاه وزرا، ساعت شش بعد از ظهر امروز در ميان استقبال خانواده و دوستان و جمعي از اعضاي كمپين از زندان آزاد شد.

اين عضو كمپين كه هفته گذشته با ورود مأموران پليس امنيت به منزل شخصي اش بازداشت شده و هفت روز در سلول انفرادي بازداشتگاه وزرا به سر مي برد ديروز با تبديل قرار وثيقه يكصد ميليون توماني به قرار كفالت به زندان اوين منتقل شد. اين در حالي است كه ديروز با وجود انجام كليه امور اداري مربوطه ، به بهانه عدم ارسال نامه آزادي از دادياري امنيت دادگاه انقلاب، خديجه مقدم به زندان اوين منتقل شده ويك شب را نيز در بند عمومي به سر برد.

اين در حالي بود كه روز گذشته به رغم پذيرش كفالت و صدور دستور آزادي وي هيچ اطلاعي از محل بازداشت و وضعيت او به خانواده و وكلايش داده نشد و خانواده خديجه مقدم به همراه جمعي از اعضاي كمپين تا ساعت ده و نيم شب روبه روي زندان اوين منتظر آزادي يا كسب اطلاعي از وضعيت وي بودند كه در نهايت او طي تماس تلفني انتقالش به بند عمومي زندان اوين را اطلاع داد.